Bezpośrednim powodem napisania tego artykułu są dwie nieoczekiwane rozmowy telefoniczne, które przeprowadziłem w krótkim odstępie czasu, kilka miesięcy temu. Pierwszy zadzwonił do mnie p. Andrzej Teleżyński, wieloletni członek gdańskiego oddziału Związku Szlachty Polskiej, który zadał mi liczne pytania na temat początków Związku. Sam nie mógł ich pamiętać, ponieważ dołączył do organizacji po kilku latach, a wobec planu obchodów ćwierćwiecza Związku otrzymał zadanie opracowania historii organizacji od jej narodzin
do końca okresu, w którym siedziba Zarządu Głównego znajdowała się w Trójmieście. Wkrótce, zadzwonił do mnie także p. Michał Korsak, Prezes Związku, który m.in. podzielił się ze mną smutną wiadomością, że całe archiwum Związku z lat 1994 – 2008 – dokumenty
i szeroka korespondencja – zaginęło w tajemniczych okolicznościach, co sprawia, że bardzo trudno jest odtworzyć pierwszy etap historii organizacji. W tej sytuacji otrzymałem miłą propozycję opracowania początkowej historii Związku w formie artykułu, który wejdzie
w skład specjalnego numeru „Verbum Nobile” wydanego dla uczczenia 25-lecia Związku Szlachty Polskiej. Poprosiłem o czas do namysłu. Z jednej strony od 2009 r. nie jestem członkiem Związku i nie mam z nim żadnych relacji. Z drugiej – byłem jednym z 15 członków-założycieli, którzy w 1994 r. złożyli swój podpis pod wnioskiem o rejestrację stowarzyszenia w sądzie – co rozpoczęło oficjalną historię Związku Szlachty Polskiej. Przez cały okres mojej bytności w organizacji wchodziłem w skład jej władz, więc jestem współodpowiedzialny za to, co się wówczas w Związku i ze Związkiem działo. Ostatecznie zgodziłem się i chciałem w tym miejscu podziękować obu Panom za kontakt, a Panu Prezesowi dodatkowo – za miłe zaproszenie na łamy „Verbum Nobile” i możliwość przedstawienia mojej wersji trójmiejskiego rozdziału historii Związku.
Wpis